و چه زود پایان خواهد یافت حکمرانی تو
و چه خوب خواهد ماند در ذهن من اینان
رضایی رئوف ها که انسانیت را رعایت کردند
وبه تو روزی خواهم گفت که هیچ نیستی مگر
انبوهی متراکم شده از عقده
عقده ی متحرک متکلم
و من به پاسداشت حضور پستت
ارج می نهم حضور در اوج مردانه مردان را
و من به اعتراض حضور تهوع آورت موهایم را قربانی خواهم کرد.
تو یک حضور بی دلیلی
بی سبب در پی اثبات خویش مباش.............رسوا شو


یکشنبه/16/4/87/دفتر گردان